Urgentieregeling niet verscherpen!

Enkele jaren heeft de gemeenteraad van Geldrop-Mierlo op voordracht van de toenmalige SP-fractie een voorstel aangenomen om een (regionale) urgentieregeling mogelijk te maken. Deze regeling zorgt er voor dat kinderen een dak boven hun hoofd moeten hebben!

De urgentieregeling wordt nu herzien en SAMEN ziet grote problemen. SAMEN is, op z'n zachtst gezegd, niet gelukkig met de uitspraken die gedaan zijn over dit onderwerp. Zo is er onder andere gesteld: "Op een relatiebreuk heb je zelf toch enige invloed". Zou deze man weten dat er in Nederland nog steeds Blijf-van-mijn-lijfhuizen nodig zijn?

Reden dus om vragen te stellen!

---

Vragen

In een krantenartikel in het Eindhovens Dagblad van 28 mei wordt geschreven over de evaluatie van de gezamenlijke urgentieregeling die de gemeenten sinds 2016 hebben. Dat betekent dat er een evaluatie heeft plaats gevonden over een periode van 3 jaar.

Een evaluatie is gebaseerd op het verzamelen, interpreteren en presenteren van informatie ten einde een oordeel te vellen over, in dit geval het SGE beleid ten aanzien van de gezamenlijke urgentieregeling.

  • Kunt meer vertellen over de evaluatie-methode?

Op sheet 17 (pagina 9) van de presentatie van 23 mei 2019 worden enkele wijzigingen voorgesteld. Twee wijzigingen willen we graag eruit lichten:

Bij echtscheiding of relatiebreuk kan slechts één van de partners urgentie verkrijgen. Dit geldt ook in het geval dat de echtelijke koopwoning, dan wel particuliere huurwoning moet worden opgegeven.

Als de echtelijke woning blijft bestaan voor één van de partners, worden de kinderen niet dakloos en wordt er dus geen urgentie toegekend.

Deze wijziging druist in tegen de principiële gronden waarop de initiële Urgentieverordening is gebaseerd.

  • Bent u het met SAMEN eens dat op deze manier niemand meer een urgentieverklaring zou kunnen krijgen na een beëindigde relatie waarbij kinderen in het spel zijn? Immers, 1 van de twee ouders heeft in dit geval nog een woning en daar kunnen de kinderen dan wonen. Wat dan direct de grond wegneemt voor de andere ex-partner om middels de urgentieregeling een woning te verkrijgen.
  • Er wordt aangegeven dat de kinderen niet dakloos worden als de echtelijke woning blijft bestaan voor één van de partners. Is dit per definitie de partner waar de kinderen de meeste tijd door zouden moeten brengen?
  • En hoe moeten we dit zien in het licht van co-ouderschap?
  • Hoe kijkt de wethouder hier tegenaan?

Er wordt aangegeven: ”Mensen hebben een probleem en doen een beroep op de samenleving, maar we moeten de schaarste eerlijk verdelen''. Deze uitspraak lijkt op het eerste gezicht prima maar, wanneer we ons beseffen dat de gemeenten geen woningen bouwen en afhankelijk zijn van woningstichtingen (met als gevolg de daarop volgende schaarste van woningen), dan vinden wij deze uitspraak misplaatst en heeft het de schijn dat er niet gekeken is naar het belang van de urgentiebehoevenden maar van de woningcorporaties.

Het zijn namelijk de Gemeenten die de woningstichtingen wel kunnen verplichten hoe de bestaande woningvoorraad te verdelen (zoals met de huidige urgentieverordening) maar, niet dat zij meerdere woningen moeten bouwen om die schaarste tegen te gaan.

Met deze uitspraak wordt gesuggereerd dat er sprake is van een oneerlijke verdeling van woningen, dit wordt bevestigd in het stuk met de volgende uitspraken;

“Er zijn in het land gemeenten waar een relatiebreuk of echtscheiding helemaal geen reden is voor urgentie.”

  • Wordt er dus gezegd dat de deelnemende gemeenten als het ware de urgenten een plezier doen?

De urgentieverordening was het resultaat van een breed gedragen politiek besluit, waar beleid op gevoerd is.

Een andere, wat SAMEN betreft, vreemde uitspraak in de krant is die van Hoogleraar volkshuisvesting Peter Boelhouwer van de TU Delft die zegt dat hun keuze past in een trend. “In grote steden wordt al ongeveer de helft van de huurhuizen toegewezen aan spoedzoekers. Een normale woningzoekende komt steeds minder aan bod. Op een relatiebreuk heb je zelf toch enige invloed.”'

  • Wat vindt het college van deze uitspraak?
  • En als u het gepast vindt? Heeft u dan wel eens gehoord van een ‘Blijf van mijn lijf huis’?
  • Kunt u zich voorstellen hoe een opmerking als “Op een relatiebreuk heb je zelf toch enige invloed” binnenkomt bij iemand die bijvoorbeeld in een blijf-van-mijn-lijfhuis gezeten heeft?

En dan nog een hele andere vraag:

  • De leeftijd van kinderen waarover gesproken wordt is in het voorstel 23 jaar? Waar komt deze leeftijd vandaan? Deze was toch lager?

We merken de laatste tijd steeds meer dat ook de woningcorporaties van mening zijn dat we te weinig sociale huurwoningen bouwen in Geldrop-Mierlo.

  • Kunt u aangeven hoe de woningcorporaties hun eigen rol zien?
  • En bent u het met de woningcorporaties eens?
  • Wat gaan we, als gemeente, doen om ervoor te zorgen dat we voldoende sociale huurwoningen in Geldrop-Mierlo hebben over 2 jaar, 5 jaar en langere termijn (en dan vragen we niet om de verantwoordelijkheid af te schuiven , maar om wat wij gaan doen als gemeente_.

Tenslotte willen we nog weten:

  • Zijn er nog mensen die wel gebruik zouden kunnen maken van de urgentieregeling? En kunt u dan aangeven waar die aan moeten voldoen?